فولاد ضد زنگ 17-4PH، 1.4542، AISI 630 چیست؟
آلیاژ 17-4PH / 630 / 1.4542 فولاد ضد زنگیکی از محبوب ترین و متداول ترین فولادهای آلیاژی کروم نیکل ضد زنگ با افزودنی مس، رسوب سخت شده با ساختار مارتنزیتی است. فولاد می تواند در محدوده دمایی از -29 درجه تا 343 درجه کار کند، در حالی که پارامترهای نسبتاً خوبی را حفظ می کند. علاوه بر این، مواد در این درجه دارای شکل پذیری نسبتاً خوبی هستند و مقاومت در برابر خوردگی آنها با 1.4301 / X5CrNi18-10 قابل مقایسه است.
ویژگی های فولاد ضد زنگ AISI 630
فولاد ضد زنگ AISI 630یکی از جدیدترین گریدهای فولاد ضد زنگ است که در دهه 1960 یافت شد. این درجه به صورت نوشته می شود1.4542یا X5CrNiCuNb16-4 یا17-4 PHطبق هنجار EN و مطابق با استاندارد UNS به صورت UNS S17400 نوشته می شود. مواد DIN 1.4542 به دلیل خواص مکانیکی آن یک درجه بسیار ویژه است. تسلیم و استحکام کششی معمولاً هر دو بالاتر از 1000MPA است و اگر این درجه را با معروف ترین درجه 304 مقایسه کنیم، می توانیم بفهمیم که این درجه چقدر قوی است. در گرید 304، بازده حدود 300 مگاپاسکال است اما در 630 (1.4542) بازده بیش از 1000 مگاپاسکال است.
آلیاژ 630 (17Cr-4Ni)یک فولاد ضد زنگ رسوب مارتنزیتی/سخت شدن با سن است که استحکام و سختی بالایی را همراه با مقاومت در برابر خوردگی عالی ارائه می دهد. ویژگی های ساخت خوبی دارد و می توان آن را با تیمار یک مرحله ای و دمای پایین سخت کرد. برای کاربردهای مختلفی از جمله قطعات دریچه میدان نفتی، تجهیزات فرآیند شیمیایی، اتصالات هواپیما، بست ها، شفت پمپ، اجزای راکتور هسته ای، چرخ دنده ها، تجهیزات کارخانه کاغذ، اتصالات موشک و قطعات موتور جت استفاده شده است.
17-4PH لوله فولادی ضد زنگیک فولاد ضد زنگ سخت کننده بارشی است و به دلیل سخت شدن بارندگی، PH 17-4 یا 17-4 PH نیز نامیده می شود.فولاد ضد زنگ SUS 630مواد معمولا در سه شرایط مختلف تهدید گرما. متداول ترین نسخه H1025 نسخه در معرض حرارت است. نسخه تهدید حرارت H1025 معمولا دارای استحکام کششی بالاتر از 1100 MPA و سختی بالای 37 HRC است. دیگر شرایط تهدید حرارت عبارتند از: شرایط A که هنوز رسوب نکرده و H1150 که نرم شده و سختی کمتر و ارزش مکانیکی کمتری دارد.
عملیات حرارتی فولاد ضد زنگ AISI 630:
بازپخت محلول (شرط A):
این آلیاژ تا دمای بالا (حدود 1010 درجه تا 1065 درجه) گرم می شود و برای مدت زمان کافی برای حل کردن هر فاز رسوبی نگهداری می شود. هدف این مرحله همگن سازی ریزساختار آلیاژ است.
خاموش کردن:
پس از بازپخت محلول، آلیاژ به سرعت تا دمای اتاق خنک می شود (کوئنچ) معمولاً در آب یا روغن، تا عناصر محلول در محلول جامد فوق اشباع باقی بماند.
سخت شدن بارش (پیری):
سپس آلیاژ خاموش شده در دمای نسبتاً بالا (معمولاً در حدود 480 درجه تا 620 درجه) برای مدت زمان مشخصی در معرض پیری قرار می گیرد. در طی این فرآیند، رسوب ذرات ریز (معمولاً فازهای غنی از مس) در ماتریس رخ می دهد که منجر به اثر تقویتی مورد نظر می شود.
تعدیل (اختیاری):
در برخی موارد، برای تنظیم بیشتر خواص مکانیکی و بهبود چقرمگی، ممکن است یک مرحله تمپرینگ به دنبال سخت شدن بارندگی باشد.
